1325

Dawne dzieje

Najstarsza wzmianka o istnieniu kościoła pw. św. Stanisława i wsi liczącej 840 osób. Właścicielami wsi był ród Dembińskich vel Dębińskich herbu Rawicz z Dembian.

1351

Zarządca terenów

W latach 1351-54 właścicielem wsi był Adamko z Charłęża.

1500

Przekazanie wsi rodzinie

W XV jako właściciele wsi Czemierniki występuje rodzina Drobotów.

1509

Własność rodu Firlejów

Czemierniki wraz z przyległymi wsiami stają się własnością zamożnego rodu Firlejów. W tym też roku Mikołaj Firlej, hetman wielki koronny i kasztelan krakowski za zasługi pod Smoleńskiem uzyskał od króla Zygmunta Starego prawa miejskie dla Czemiernik.
Ówczesna pieczęć miejska zachowała się na dokumencie z 1552 roku, znajdującym się w muzeum Czartoryskich w Krakowie, a przedstawiała wazon z rośliną z krzyżem na środkowym liściu i datą na wazonie – 1527 r.

1526

Władca miasta Piotr Firlej

Czemiernikami włada Piotr Firlej- kasztelan krakowski, starosta lubelski, wojewoda ruski, właściciel miasta Kock.

1553

Jan Firlej z Dąbrownicy

Właścicielem zostaje syn Piotra – Jan Firlej z Dąbrowicy, marszałek wielki koronny. Studiował w Lipsku i w Padwie. Podróżował do Rzymu, Egiptu i Palestyny. Był również wojewodą i starostą krakowskim. Był wyznania kalwińskiego i zwolennikiem tolerancji wyznaniowej. Czemierniki były wówczas ważnym ośrodkiem handlowym przy szlaku na Litwę. Czemierniki były wówczas siedzibą zaboru kalwińskiego i ośrodkiem reformacji luterańskiej.

1569

Zniszczenie kościoła parafialnego

Kościół parafialny został sprofanowany –wypędzono proboszcza, misjonarzy, zniszczono dokumenty oraz sprzęty kościelne.

1574

Mikołaj Firlej spadkobierca

Własność przechodzi na Mikołaja Firleja syna Jana Firleja z Dąbrowicy, był wojewodą krakowskim, Dużo podróżował szczególnie do Włoch, w czasie podróży do Rzymu w 1569 r., przeszedł na katolicyzm. Po powrocie do kraju wraz z profesorem Akademii Krakowskiej Marcinem Foxem brał udział w badaniach wykopaliskowych w Kazimierzu Dolnym. Zm. 1601 r.

1602

Czemierniki przechodzą w ręce Henryka Firleja

Czemierniki przechodzą w ręce Henryka Firleja- syna marszałka wielkiego koronnego Jana Firleja i Barbary Mniszech. Ochrzczony w młodości jako kalwinista. Po śmierci ojca matka, gorliwa katoliczka i bracia wychowali go w duchu rzymskokatoliskim. Studiował początkowo w Ingolstadzie i Grazu u jezuitów, później w Padwie i Rzymie[1]. Był biskupem łuckim, następnie płockim, potem arcybiskupem gnieźnieńskim i prymasem Polski. Był też podkanclerzym koronnym w latach 1613-1618. Jako biskup Płocki sprowadził do Pułtuska bonifratrów, dla których ufundował szpital i kaplicę.
Karierę zawdzięczał pochodzeniu oraz protekcji króla (jego ojcem chrzestnym był król Henryk Walezy) i papieża Klemensa VIII. Na szczególną uwagę zasługuje jego wykształcenie i łagodny charakter, podobno wszędzie gdzie się pojawił pozyskiwał szacunek i miłość wiernych.

1603

Prymas Polski likwiduje w Czemiernikach zbór kalwiński

Henryk Firlej, prymas Polski likwiduje w Czemiernikach zbór kalwiński, zakłada misje jezuitów i rozpoczyna budowę kościoła pw. św. Stanisława. Kościół jednonawowy z jednym prezbiterium zakończonym półkoliście, utrzymany w stylu renesansu lubelskiego z cechami manieryzmu. Muratorzy kościoła to Piotr Durie i Jan Wolff. Do dziś zachowały się piękne sklepienia pokryte gęstą siatką profilowanych grubo listew i wypukło rzeźbionych plakiet. Na łuku tęczowym znajduje się kartusz z datą 1614 i inicjałami I. W. - jest to pierwsze potwierdzone dzieło muratora Jana Wolffa. Sklepienia przewyższają swoją formą wiele innych z okresu „renesansu lubelskiego”. Obok kościoła powstaje Mansjonaria - kolegium Mansjonarzy. Trzy lata później w 1617 zostaje zakończona budowa Kościoła.

1622

Okres największej świetności Czemiernik.

Henryk Firlej rozpoczyna budowę zespołu parkowo-pałacowego z zespołem fortyfikacji bastionowej. W tym czasie miasto Czemierniki otrzymuje nowy herb – Madonna na niebieskim polu w złotej koronie, w zielonej szacie i białym płaszczu, stojąca na półksiężycu, obowiązujący do dziś.
Założenie obejmowało murowany późnorenesansowy pałac, murowaną późnorenesansową bramę wjazdową z 1624 r., dwukondygnacyjną: przyziemie oraz ośmioboczne samborze; na bramie od frontu wmurowana jest tablica-zachowana do dziś -upamiętniająca zakończenie budowy pałacu, na której uwieczniono nazwisko fundatora, pochodzące z XVII stulecia fortyfikacje wybudowane w stylu starowłoskim, o kształcie regularnego wieloboku, złożone z czterech bastionów oraz kurtyn, oficynę wybudowaną z elementami stylu późnorenesansowego oraz ogród w granicach fortyfikacji.

1625

Zygmunt III Waza gościem w Czemiernikach

Pomiędzy październikiem 1625 ,a styczniem 1626 r. gościem posiadłości Firlejów jest Zygmunt III Waza ze swą żoną Konstancją Austriaczką z Habsburgów i córką Anną Katarzyną Konstancją z rodziną i dworem. Król chroni się w czemiernickim pałacu przed zarazą panującą w Krakowie, kieruje losami państwa wydając dekrety i pisma. Zachowany jest list do Lwa Sapiechy „Pisan w Czemiernikach dnia 16 mca listopada roku pańskiego 1625” .

1626

Kolejni właściciele Pałacu

W latach 1626-1666 kolejnymi właścicielami pałacu byli:
Henryk s.Jana- biskup poznański i przemyski
Andrzej s. Andrzeja-wojewoda Sandomierski-później jego syn Stanisław.
Ostatnimi właścicielami Czemiernik z rodu Firlejów byli synowie Stanisława: Jan Prokop i Andrzej.

1655

Czemierniki zostały zniszczone przez Szwedów

Czemierniki zostały zniszczone przez Szwedów, pałac wraz z fortyfikacjami nie zostały jednak zdobyte. Legenda głosi, że jedna z kul armatnich przeszyła pałac pozostawiając zachowany ślad na jednej ze ścian piwnic.

1680

Stanisław Samuel Szemiot

Stanisław Samuel Szemiot herbu Łabędź z miejscowości Przegaliny Duże koło Radzynia organizuje pielgrzymkę, której celem była Kalwaria Zebrzydowska. Poeta dzień po dniu notował przebieg pielgrzymki w osobliwym „ Diariuszu peregrynacyi na różne święte miejsca szczęśliwe odprawionej anno 1680”. Na trasie pielgrzymki znalazły się Czemierniki. Pielgrzymi zachwycali się tutejszą świątynią „plebaniją murowaną na dwa piętra” oraz pięknym zamkiem, w którym „dział jest dwanaście, hakownic dużych siedemdziesiąt i muszkietów dostatek”.
Po bezpotomnej śmierci Jana Prokopa i Andrzeja Firlejów- Stanisław Szczuka, podkanclerzy koronny wykupuje dobra czemiernickie dla króla Jan III Sobieski i jego najstarszego syna Jakuba-herbu Janina. Sobiescy są właścicielami Czemiernik w latach 1680-1719.

1703

"Okopisko"

Jakub Sobieski zezwala Żydom na osiedlanie się na terenie Czemiernik, wyznacza dla nich miejsce na kirkut, nazywany lokalnie „Okopiskiem”.

1719

Stefan Humięcki, wojewoda podolskii

Miasto staje się własnością Stefana Humięckiego, wojewody podolskiego. Wówczas nastąpiła przebudowa pałacu obejmująca pokrycie dachowe dachem łamanym z ozdobnymi szczytami wolutowymi. Przebudowę dokończył syn Stefana Ignacy, który zmarł bezpotomnie.

1777

Izabela Humięcka, siostra Ignacego

Właścicielką dóbr Czemiernickich zostaje Izabela Humięcka, siostra Ignacego, która wychodzi za mąż za Jana Małachowskiego herbu Nałęcz.

1805

Marszałek Sejmu Czteroletniego Stanisław Małachowski

Stanisław Małachowski herbu Nałęcz, marszałek Sejmu Czteroletniego syn Izabeli i Jana, po spłaceniu pozostałych spadkobierców, staje się jedynym prawowitym właścicielem dóbr czemiernickich.

1813

Pożar pałacu

Pożar pałacu, w wyniku którego zniszczeniu uległ dach oraz szczyty murów. Stan pałacu po pożarze udokumentował na pięknych akwarelach Kazimierz Stronczyński-pierwszy inwentaryzator zabytków kultury narodowej, twórca numizmatyki polskiej.

1815

Wincenty - hrabia Krasiński

Aleksandra Stecka wychodzi za mąż za Michała Hieronima Karola Radziwiłła-generała Wojska Polskiego zmarłego w roku 1850.
1850-wdowa Aleksandra Radziwiłł ( z d. Stecka) sprzedaje swój majątek. Nowymi nabywcami zostają: gen. Wincenty hrabia Krasiński, herbu Ślepowron polski generał w czasie wojen napoleońskich, pełnił obowiązki Namiestnika Królestwa Polskiego i jego syn Napoleon Stanisław Adam Feliks Zygmunt- hrabia Krasiński-poeta autor „Nieboskiej komedii”. W ich imieniu majątkiem zarządza Józef Kotarbiński- dziadek wybitnego filozofa profesora Tadeusza Kotarbińskiego.

1852

Remont generalny pałacu

Remont generalny pałacu obejmował on m.in. przebudowę dachu na dach pogrążony typu koszowego z neogotycką attyką- forma ta zachowała się do dziś. Wydarzenie upamiętniła tablica umieszczona we wschodniej elewacji „Firlej Postawił, Czas Zrujnował, Wincenty Hr. Krasiński Restaurował, pod zarządem Józefa Kotarbińskiego rok 1852”.

1869

Utrata praw miejskich

Czemierniki tracą prawa miejskie zgodnie z ukazem władz carskich, co jest karą za udział w Powstaniu Styczniowym, właścicielami dóbr są Edward Raczyński i Maria Beatrix – córka Zygmunta Krasińskiego.

1875

Przebudowa i odnowa Kościoła

Przebudowa i odnowienie Kościoła- przy wejściu do świątyni znajduje się tablica upamiętniająca.

1939

Żona marszałka Rydza Śmigłego

Od 30 września do 1 października 1939 przez Czemierniki przechodzą oddziały kawalerii generała Zygmunta Podhorskiego „Zaza” wchodziły w skład SGO „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga –saperzy zbudowali most drewniany na rzece Tyśmienicy, dzięki któremu oddziały SGO Polesie dotarły pod Kock.

1940

Ruch oporu na lokalnych terenach

Na terenie gminy organizują się początki ruchu oporu ZWZ-AK i Batalionów Chłopskich. Do roku 1944 ostatnim właścicielem dóbr czemiernickich jest Karol Roger Zygmunt hrabia Raczyńskiego- jeden z pionierów polskiej motoryzacji.

1945

Pożar oficyny

Oficynę przypałacową strawił pożar, część murów została zburzona. W 1946 pałac zdewas, który towany w czasie wojny został częściowo zabezpieczony.

1951

Państwowy Dom Dziecka

Kolejny remont wnętrz pałacu i przystosowanie ich do potrzeb zlokalizowanego tam Państwowego Domu Dziecka.

1956

Pałac w Czemiernikach zabytkiem

24 maja Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie Wydział Kultury uznaje zespół pałacowy w Czemiernikach za zabytek.

1966

Wpisanie Pałacu do rejestru zabytków

3 grudnia decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej- Wojewódzki Konserwator Zabytków Mieczysław Kurzątkowski wpisuje zespół pałacowo-obronny do rejestru zabytków województwa lubelskiego. „Uzasadnienie: jako szczególnie cenny przykład zespołu rezydencyjno -obronnego, wzniesionego w 1 ćwierci XVII w. przez architekta wysokiej klasy, który w planie i w architekturze pałacu nawiązał do teoretycznych projektów Andrea Palladia”.

1981

Państwowy Ośrodek Szkolno-Wychowawczy

Po likwidacji Państwowego Domu Dziecka, przejmuje Państwowy Ośrodek Szkolno- Wychowawczy dla dzieci z lekkim upośledzeniem umysłowym.

1983

Przeprowadzenie badań konserwatorskich

W latach 1983-1987 pracownia konserwatorska z Lublinie pod kierunkiem J. Cichomskiego przeprowadzała badania konserwatorskie na terenie pałacu na zlecenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

2002

Przeniesienie Państwowego Ośrodeka Szkolno-Wychowawczego do Radzynia

Przeniesiono Ośrodek do Radzynia a pałac wraz z terenami przyległymi zwrócono spadkobiercom Dembińskich.

2004

Fundacja Fortalicja Czemierniki

Właścicielami Pałacu staje się Fundacja Fortalicja Czemierniki.

2010

Remont Pałacu

Rozpoczyna się, nieukończony przez Fundację remont pałacu.

2013

Nowi właściciele Pałacu Włodzimierz i Małgorzata Jabłońscy

25-tego listopad 2013 roku nowymi właścicielami pałacu zostają: Włodzimierz i Małgorzata Jabłońscy.